Pijnstilling tijdens de bevalling,


is vrij gewoon tegenwoordig.



Dat was vroeger wel anders!

Ik werkte toen nog als verpleegkundige en beschouwde het als persoonlijk falen, als de vrouw die ik begeleidde pijnstilling nodig had. Er was toen ook erg de sfeer van verontschuldiging vanaf de kant van de barende. Ook zij voelde het als falen, voelde zich een watje. . .

Gelukkig is dit niet meer zo. Barenspijn is een van de heftigste pijnen die er bestaat. En ja je krijgt er wat moois voor terug, maar het moet niet zo zijn dat de pijn zo overheerst dat de bevalling als traumatisch ervaren wordt.

Er is afgesproken dat iedere zwangere 24 uur per dag recht heeft op pijnstilling. En dat kan van alles zijn, ook afhankelijk van waar je gaat bevallen.

De eerste manieren van pijnstilling zijn een warme kruik, warm bad of douche, massage. Daarnaast is er Tens. Een apparaatje die je met elektrodes bevestigd aan je onderrug en die een soort stroomstootjes geeft. Geheel onschadelijk voor moeder en kind. Buiten al deze middelen is begeleiding van de barende heel belangrijk!! Als er iemand met je meeleeft een meepuft kan dat echt helpen.

Werkt dit allemaal niet voldoende dan wordt de gang naar het ziekenhuis gemaakt. Ook daar zijn verschillende mogelijkheden. Er is een morfine achtig preparaat Pethidine genaamd, wat kan helpen. Het haalt de scherpe kantjes van de pijn af. Niet alle ziekenhuizen gebruiken dit tijdens de actieve fase van de bevalling. Waar ik werk wordt het alleen nog gebruikt om bijvoorbeeld een nacht goed te slapen voor dat je gaat bevallen, of als je pas 1 cm ontsluiting hebt en de actieve fase dus nog niet aangebroken is, maar de zwangere al wel veel pijn heeft.

Steeds meer ziekenhuizen werken met Remifentanil. Een opiaat die via het infuus gegeven wordt wat dus continu loopt, en daarnaast loopt ook een pompje die je als barende zelf kan bedienen. Het werkt zeer snel en is ook weer zeer snel uitgewerkt. Je krijgt wel continue een bloeddrukband om je arm en een hoesje om je vinger om het zuurstofgehalte te meten. Sommige vrouwen gaan er namelijk heel oppervlakkig van ademen. Remifentanil werkt maar een uur of 5 echt effectief, en is dus niet geschikt voor langdurig gebruik. En dan is er nog de ruggenprik ofwel de epiduraal. Over het algemeen het meest effectief. Sommige vrouwen zijn geheel pijnvrij, maar anderen voelen echt nog wel veel van de weeën. Hoe het uit pakt is nooit te voorspellen. En er zitten zeker nadelen aan. De kans op een kunstverlossing is iets groter, sommige vrouwen krijgen koorts en je kunt ook hoofdpijn krijgen. Vraag voor je gaat bevallen aan je verloskundige wat de mogelijkheden voor thuis zijn en bezoek een voorlichtingsdag in het ziekenhuis waar je, mogelijk, gaat bevallen om te horen wat daar allemaal kan. Het geeft vaak rust als je weet wat kan.

Dit artikel is speciaal voor samenkramen geschreven.

Met vriendelijke groet,
Inge Van Wolveren

top ⏫